11 nov

Marathon New York

IMG_3996 IMG_3997Marathon New York City

Na 2 weken ben ik pas toegekomen aan een kort verslag van mijn bijzondere belevenis: de New Yorkse Marathon. M’n 7de marathon en de 2e keer dat ik New York heb gelopen. Ik kende de klappen van zweep. En toch….. weer heel bijzonder …… toch weer zwaarder …….. en zeker weer onvergetelijk.

Deze keer zonder m’n vertrouwde groepje. Maar alleen met m’n man, Peter Jan. Nooit mag hij mee en nu MOEST hij mee. Ook hij had zich voorbereid op de 15 laatste km’s aan mijn zijde. Dat is gelukt!;-))

Donderdag waren we al in New York en het was fantastisch…. In het Sheraton , midden op Time Square, in het luidruchtige, lichtgevende reclame middelpunt van de stad. Met z’n bekende geluiden van de films, altijd druk met wir-war van mensen, toeterende gele taxi’s en prachtige hoge gebouwen.

Vrijdagochtend gingen we met de zo’n 100 oranje lopers van Holland Runners Central Park verkennen, prachtig in het zonnetje. Daarna naar de beurs om m’n startnummer op te halen. Vreselijk druk maar goed geregeld.

Zaterdagavond was er een parade waarin oud marathon winnaars werden gehuldigd en alle landen werden welkom geheten. We zaten tussen veel luidruchtige feestende mensen.

En dan zondag: de dag van de wedstrijd. Om 6:50 vertrok de bus naar Staten Island. Vanaf het moment dat ik wakker was, was het al genieten. Een uur rijden (1,5 uur door file) naar de plek, daar rondhangen als een zwerver in oude kleren, laatste krentenbol eten, keuvelen met mensen. Dan toch echt naar je Corral A, Green, Wave 3. Het Amerikaanse volkslied en dan Frank Sinatra’s New York New York klonk luid en een knal en ik was opweg, onder de Verrazano Bridge door. Het feest begon. GEWELDIG. Wat waren de mensen langs de weg uitbundig. Zeker na 10 km toen is het niet meer gestopt. Bordjes, bandjes, trommelaars. Zoveel, zo enthousiast, geweldig. En het ging goed. M’n Garmin liet me in het begin in de steek. Na 1 mile had ik nog geen km op m’n metertje staan. Dat was lastig. Na 5 km zag ik dat ik 1 km gemist had, dus ik had weer houvast wat snelheid en afstand betreft. Het ging goed, tot 25 km goed tempo. Op de Queens Borrow Bridge voelde ik m’n buik. Vervelend beetje misselijk makend. Even een dixi bezoeken, dan zou het wel over zijn. Ondertussen op Manhattan kijkend naar eerst de Holland Runners supporters plek. Yesss, daar kijk je naar uit. Leuk. En vlak daarna zou PJ staan bij mile 17. Hij was net na de drinkpost, daar was een gaatje in de hekken, ik zag hem, hij sprong op, gooide z’n vest uit en sprBW-NYC9ong in. Gelukt! Dat was fijn, lekker afleiding, praatje prut. Hij had genoeg over om heel enthousiast terug te reageren op de mensen. Hillarisch. En voor mij werd het zwaarder en zwaarder. Elke dixi die ik tegenkwam rende ik naar toe. Buikloop bluuuuuL. Toen vielen de bruggen bij de Bronx niet meer mee, de slokjes van Gadorade vielen niet goed. Of de combinatie van m’n gebruikelijke gelletjes, water en Gadorade. Ik weet het niet. Maar niet fijn. Gelukkig was er genoeg afleiding. Weer stond Holland Runners langs de kant. Gelukkig leuke foto’s. En dan de laatste km’s. PJ zou uitstappen bij Columbus Circle. Maar dat was onmogelijk. Dichte hekken, daarachter vol met mensen. Dus gewoon met mij doorgelopen. Daar was de finish….. Blij blij blij!

 

Dan begint het afterfeest pas echt! Wat een euforie, wat een medeleven van iedereen.

Gezellig afterfeestje met de Holland Runners groep op een mooie locatie en genieten waar je ook loopt de dagen erna. Iedereen feliciteert je, allemaal bewonderende reacties. Zo bijzonder.
IMG_3961Op terugweg in het vliegtuig kreeg ik nog een toetje: 3 stoelen voor mij zat de winnaar van de marathon: Stanley Biwott. Ik heb gelijk m’n medaille omgedaan en ja hoor…. Op de foto.

Ik omschrijf de New York Marathon als een mix van de Zevenheuvelenloop en de Vierdaagse.

Nou dan ben ik nu klaar voor de Zevenheuvelenloop. Voor mij lekker uitlopen. Iedereen veel succes, tot straks!!

One thought on “Marathon New York

Geef een reactie