17 mrt

Kortebroekjesdag

Vandaag een fijne zonnige training gedaan, eindelijk! De benen zijn al lichtelijk aan het kleuren. Maar kortebroekjesdag was dit jaar al begin februari. 

The road to Rotterdam. Elk jaar denk ik weer ‘dit is de laatste keer’. Hoewel de weerstatistieken dit jaar zeggen dat het een warme winter is geweest met de laatste maanden een meer dan gemiddeld aantal zonuren, heb ik dat niet zo meegemaakt. Ik heb vaak de dikkere hardloopkleding aangehad en het regende en waaide bijna altijd de afgelopen maanden, juist als ik weer het bos in ging. Ik moest me elke keer extra inspannen tegen de wind in, op het natte zand, door de blubber in het bos en om loslopende honden en struinende kinderen te ontwijken.

En dan komen de wedstrijden. De test. Leveren de trainingen wat op of ben ik langzaam aan de achteruitgang begonnen? Eerst de 10 EM in Apeldoorn, 7 februari. De eerste vraag: wat doen we aan? Het is nog winterig koud, maar de zon begint te warmen. De korte broek komt weer uit de kast. Lekker gelopen, eerste acht km stijgend omhoog, de tweede helft hollend naar beneden. Warm, zelfs de mouwtjes konden uit. Tevreden over de tijd.

De 20 van Alphen, 6 maart. Ook nu weer: wat doet het weer? Koude regen en vieze wind? Toch weer de korte broek. Maar ja, in het Groene Hart is weinig beschutting. Na een eerste bescheiden zonnetje komen de grijze wolken en koude regen opzetten. Brr, alleen stampen door de polder, klapperende startnummers en geen brede ruggen om achter te schuilen. Ik raak verkleumd. De laatste kilometers voelen zwaar en na eerst onder en regenboog te zijn doorgelopen eindig ik weer in hartje Alphen. Moe, koud en een beetje voldaan. Mijn snelste 20 Van Alphentijd, maar ik had op wat meer gehoopt.

Dan de 21,1 in Nijmegen, Stevensloop, 13 maart. Niet zenuwachtig worden, het is maar een trainingsloopje! Het gaat om Rotterdam, je hoeft hier niets te presteren! Maar ja, Gaby was beschikbaar als haas. Dan toch proberen de tijd van vorig jaar te evenaren. Dan moet alles meezitten en het tempo moet hoger dan de 20 van Alphen vorige week. Ook nu weer de korte broek, de zon scheen, maar de wind ….een vieze NO wind. Hoewel Gaby een brede rug heeft dwarrelde de wind van alle kanten. Het zijscherm van de brug hielp niet veel, het clubje mannen waarin ik me een beetje kon verschuilen viel ook snel uit elkaar. Ook hier weer het geluid van klapperende startnummers. De stemmen van de lopers waren verstomd. Ons tempo was hoog, dijkjes op en tegenwind, ik moest hard werken. De tweede keer de brug over, terug naar de stad,  kilometers aftellen. De tank raakt langzaam leeg. Ik voel bij de Honig  dat er geen kracht meer in de benen zit. Gewoon uitlopen en niets meer willen. Dan restte nog de winderige Waalkade en de f*cking Voerweg. Die mag er uit wat mij betreft. De laatste krachten opgemaakt in de Burchtstraat en nog gelukkig gefinisht in 1u41’42”.

Nu nog drie weken naar Rotterdam. Laten we hopen dat het geen hemdjesdag wordt.

 

One thought on “Kortebroekjesdag

Geef een reactie